Всех нас ждёт сковорода, жжет сковорода

усе бабы бязстыжыя пёзды. гарбаткай бы ім усім у суч'і пысы

здала вось сёння этыку, цяпер эстэтствую пакрысе

мілыя-мілыя мае юныя маладафронтаўцы, дарагія кхпяткі і іжэ, я бывае з маркотаю думаю аб тым, якімі мы маглі б быць разпрэкраснымі сябрамі, у нас з вамі столькі агульнага! я б таксама магла закахацца ў радаславу, спаткацца з хведаруком, ці нават быць знесенай зданямі і яшчэ, і яшчэ, калі б не была такой сварлівай грубай выскалякай, язвінай такой гнойнай, гадаўкай. і становіцца мне ад гэтага так тужліва-тужліва, што пішу я такія пасты з вялікай колькасцю фанетычна сентыментальных словаў.

а я апошнім часам па раніцах выглядаю так. смяротна надакучыла штодзённа спазняцца на пары, а кушаць хочацца. даводзіцца складаць сняданак у паліэціэліціленавы пакецік і спажыvаць яго ў трамваі.




шчэ узяла ўчора нумарок у ваяўнічай лесбіянкі, думаю цяпер цо рабіць. я б ёй, натуральна, пазваніла, але што я з ёй рабіць та буду? не ў кіно ж яе запрашаць, чэснае слова